Gordonfans.nl - Voor en door fans van zanger/dj/entertainer Gordon

Columns van Gordon

Hieronder is de weergave van alle columns van Gordon, in een lange rij onder elkaar.
Column 27: Mijn stem...

Het was zo hectisch van de week dat ik voor een moment mijn stem kwijt was, en dat in de aanloopperiode naar de verkiezingen toe! We worden belaagd door de dames en heren politici, via welk medium dan ook. Overal zie je ze, of het nu Lingo is of RTL Boulevard. Verkiezingen zijn stressvolle periodes, ik zit er nu erg dichtbij omdat mijn vriend er indirect bij betrokken is. Dat betekent elkaar even zien soms op de trap maar het houdt het leven wel spannend. Had ik altijd vriendjes die ik moest entertainen nu is het iemand met een eigen leven en eigen agenda en dito mening.

Ik weet niet wat ik ervan moet zeggen alleen als ik kijk naar wat de linkse rakkers precies willen met ons land dan gaan we geheid naar de filistijnen. Wat de huidige coalitie heeft opgebouwd wordt afgebroken door mensen die veel schreeuwen dat alles beter kan maar niets laten zien. In het woord slinks zit nu eenmaal links en dat betekent zo goed als vals, achterbaks en sluw. Ik kan niet voor iedereen spreken maar weet wel dat als je op een linkse partij gaat stemmen je er de komende jaren enorm op achteruit gaat. Als ik aan een ieder de vraag mag stellen: wat heb je liever, een groene boom in je tuin of 500 euro per maand erbij in de toekomst weet ik het antwoord al. Als we links stemmen dan worden de wegen kleiner, de belastingen hoger en gaat al ons geld naar ontwikkelingshulp! Laten we eerst onze eigen problemen oplossen in dit land alvorens miljoenen naar het buitenland te sturen. Ontwikkelingshulp moet zeker blijven bestaan maar als wij hier zoals Marijnissen zegt 430 duizend kinderen hebben die in armoede leven dan is mijn keuze snel gemaakt.

Balkenende heeft een goede job gedaan samen met de VVD, niet alle credits zijn voor hem. Mijn hart ligt bij deliberale gedachte van de VVD maar ik zou zo op Balkenende stemmen al was het alleen maar om links geen kans te geven in dit land. Al diegenen die nog niets weten of twijfelen en willen dat dit land verder groeit die roep ik op om vooral niet links te stemmen! Stem met je hart en verstand en ga voor een nog betere economie! Ik stem op Rita Verdonk, ik stem VVD, mijn stem is weer terug!

Ik sta op het punt te vertrekken naar Euro Disney voor een Toppers special, meer mag en kan ik er nog niet over zeggen maar het wordt geweldig!!

Terug omhoog

Column 26: Trouw aan mezelf

Het was een geweldig drukke week maar wanneer is dat eigenlijk anders? De bladeren vallen van de bomen en gelijk reageert mijn lijf als een soort barometer. Ik kan gewoon niet tegen de grijze grauwe dagen, ik hou van zon en warmte daarom ook kan de winter mij niet bekoren. Ik heb een hekel aan kou, sneeuw en regen. Ik ben een zonnekind geboren op een zomerdag, ik heb dus licht nodig anders functioneer ik niet! Met de feestdagen ben ik steevast in Kaapstad, het klimaat maakt mij beter en ik krijg de kans om de winter gedeeltelijk over te slaan.

We zijn midden in de opnames van Over de Vloer en we brullen het weer uit samen. Ik heb gisteren de eerste aflevering terug gezien en ik kan iedereen beloven dat het vuur tussen Geer en mij nog niet opgebrand is, ik denk dat we terug komen met ons beste seizoen ooit! Jammer dat iedereen nog zo lang moet wachten voordat het uitgezonden wordt maar het kan gewoon niet anders qua agenda.

Dit weekend trouwde de dochter van mijn beste vriendin met F1 coureur Christiaan Albers, het was een sprookjeshuwelijk maar dan zonder heks....Ik heb zo genoten van het hele gebeuren en dat terwijl het huwelijk voor mij een gedateerd instituut leek, ik zeg leek omdat ik me nu zo voor zou kunnen stellen dat als je echt overtuigd bent van de liefde van je leven dat je dat dan ook wilt bezegelen met een statement naar de buitenwereld toe dat je niet alleen gisteren en vandaag maar ook de rest van je leven voor iemand kiest. Het feest 's avonds was een droom, ik kwam mijn belofte na aan Liselore, de bruid die dag die ik jaren geleden maakte dat als zij ooit zou trouwen ik kwam zingen. Het werd een spetterend feest en ze genoten als nooit tevoren. Ik zong met al mijn overtuiging en alle liefde in mijn hart en de hele tent stond op zijn kop.

Ook gisteren een bijdrage kunnen leveren aan een avond voor KiKa de stichting die onderzoek ondersteunt naar kanker bij kinderen. Geweldige mensen die 16 duizend! euro boden voor een CD en een optreden van mij. Ik kan niet uitleggen wat er toch met mij aan de hand is het enige wat ik kan zeggen is dat de liefde zoveel goede dingen met me doet in alle opzichten. Ik geniet van elke dag dat ik dat mag meemaken. Dat neemt niemand me nog af. Ik ben trouw aan mezelf geweest de afgelopen 15 jaar en dat is het beste huwelijk die ik me voor had kunnen stellen. Ik droom vannacht van Kaapstad en van heel veel andere mooie dingen....Het is de eerste keer dat ik mijn column schrijf voor de site, misschien ietwat braaf, maar ook dat heeft alles met de liefde te maken. Je wordt ouder, hopelijk wijzer en misschien wat milder. Volgende week mijn mening over alles en nog wat en die zal er niet om liegen. Trouw aan mezelf dus!

Terug omhoog

Column 25: X-tractor

Henkjan Smits wordt tegenwoordig overal voor ingezet. De 'Idols'-juryvoorzitter mag nu zelfs bepalen of onze premier de X-factor bezit. En wat schetste mijn verbazing? JP heeft het, volgens HJ! Onze premier mag dan in waarde zijn gestegen door zijn betrouwbaarheid en eerlijkheid en het redden van ons land uit een economische malaise, maar om hem nou de X-factor toe te bedelen, dat raakt kant nog wal.

JP, door onze knuffel-Marokkaan Ali B ook wel omgedoopt tot 'fijne gozer', heeft nog steeds een ietwat slungelig voorkomen en een nerd-achtig uiterlijk en alles behalve sexappeal, waar de X toch echt voor staat. HJ wordt tijdens het debat tussen Bos en Balkenende opgevoerd als imagodeskundige, maar slaat hier dus volledig de plank mis.

In het programma X factor mag hij zijn scherpe oordeel vellen over veelal zielige kandidaten die bewust aan de jury worden vertoond, ook al hadden zij niet eens door een voorselectie heen gemogen. Maar het leedvermaak in deze grote 'patsboemshow' maakt het programma ook weer leuk en het is uiteindelijk aan de kandidaten zelf dat zij zich zo voor gek laten zetten. Nederland kijkt massaal en de show is een groot succes.

Dit geldt ook voor het über-burgelijke Boer zoekt vrouw een laatste redmiddel voor een geïsoleerde boer op zoek naar een boerin. De boeren bezitten meestal hoogstens een X-'tractor'. Want, behalve bij Gerrit en Martijn zit er weinig sexappeal tussen de agrarische kandidaten. Maar misschien denkt HJ ook hier anders over?

Hoe zit het eigenlijk met de X-factor van HJ zelf? Wat maakt HJ nou zo speciaal dat hij zich over alles en iedereen mag uitspreken? Welke wapenfeiten heeft HJ op zijn naam staan? Volgens mij is HJ een oud-Artist & Repertoire-manager en heeft hij best verstand van muziek. En ik geloof ook dat hij kan horen of iemand wel of niet geschikt is voor dit vak. Maar of hij de X-factor heeft? Ik moet eerlijk zeggen dat ik bij hem geen enkele X kan ontdekken. Dat is dus een troost voor alle afgewezen kandidaten, met helemaal nix kom je ook heel ver...

Mijn X-factor staat tegenwoordig alleen nog maar in het neklabel van mijn kleren en dan is het meestal drie keer X! Wie hebben die X dan wél? Bos? Nee! Rutte? Nee! We moeten erkennen dat de enige uit de politiek met een X-factor ons veel te vroeg is ontvallen: Pim had de X in optima forma. Nu moeten we het stellen met X-loze mannen.

Wie er straks ook aan de macht komt, het wordt grijs en grauw. Wanneer komt die regenboog eens langs? Op wie kunnen wij straks trots zijn als hij in den vreemde buitenlandse 'regeringslijders' ontmoet? Stem straks met verstand op diegene die het in jouw ogen het beste voor heeft met ons land. Maling aan de X-factor in dit geval. Want die is weggelegd voor Robbie Williams en George Michael en die dragen niet bij tot een beter Nederland. Stem met je hart voor een X!

Terug omhoog

Column 24: Jullie worden bedankt!

Vandaag is het dan zover, na maanden van ongelofelijk hard werken. Van veel reizen, veel praten, veel regelen alles veel veel veel... Om klokslag halfnegen vanavond zal het eerste model de catwalk oplopen om hopelijk iets bij te dragen aan het modebeeld van Nederland.

Ik heb mezelf in vele facetten gezien en mijn kledingstijl is niet altijd onbesproken geweest, maar wel altijd duidelijk iets van mezelf. Nu zal moeten blijken of mensen zich ook die smaak willen aanmeten waardoor ze zich onderscheiden van de rest.

Met de massa meedoen heb ik zelf nooit zo gepredikt, dus alle hulde aan hen die dat wel willen. Maar ik hoop iets bijzonders bij te dragen aan het modebeeld op straat. Men hoeft niet bang te zijn dat de kleding over de top is zoals wij bij de Toppers wel uitstralen.

Nee, dit is die andere kant van mij die nog zo weinig mensen kennen. Het is een enorme opgave geweest om dát neer te zetten wat ik voor ogen hield. Ondanks vele tegenslagen en teleurstellingen zijn we er in geslaagd om een collectie neer te zetten waar men nog lang over zal napraten. Maar nu komt het, gunt men mij het succes?

Zo ja, dan is er geen vuiltje aan de lucht. Maar ik zal er voor moeten vechten. Daar heb ik op zich ook geen moeite mee, men mag het niet mooi vinden. Maar het niet kopen omdat mijn naam eraan hangt, zal mij zwaarder vallen dan wat ook.

Ik geloof dat het nu tijd is voor een nieuwe weg in mijn leven, een solide en vaste basis thuis. Mijn interesses in de breedste zin van het woord tentoongesteld. Vanavond zal ook mijn nieuwe album 'Zoveel' uitkomen, een overzicht van vijftien jaar muziek met vijf nieuw opgenomen liedjes en zelfs een dvd erbij met alle videoclips die ik in de loop der jaren heb gemaakt.

Het eerste exemplaar zal worden uitgereikt door Rita Verdonk, de vrouw die verantwoordelijk is voor de ontmoeting van mijn grote liefde en mij. Een avond waarop ik mij gesteund voel door mijn vrienden Ruud Gullit , Winston Post en Winston Gerstanowitz die vol overtuiging mijn creaties zullen showen aan het publiek en de pers.

Ik zal een traan laten van opluchting en blijdschap, omdat ik met dit evenement een tijdperk afsluit van vijftien jaar geluk, hoop, liefde, pijn en verdriet. Het verlaten van mijn jeugd, en een stap in de richting naar het ultieme volwassen worden. Jong van hart en geest zal ik altijd blijven en waar dan ook zal ik met een glimlach terugdenken aan een ongelofelijk mooie eerste helft.

Voor de tweede helft geef ik vanavond de aftrap naar een heerlijk vooruitzicht. Langs deze weg dank ik een ieder die bewust of onbewust een bijdrage heeft geleverd aan mijn carrière en ervoor heeft gezorgd dat ik dit allemaal kan en mag doen. Lief Nederlands publiek, uit de grond van mijn hart: bedankt, bedankt, bedankt!

Terug omhoog

Column 23: Tien voor Paal!

Ik begeef me op dit moment in een soort hyperventilerende periode. In niets lijk ik op het verwende mannetje uit 'Over de vloer' waar ik met valse zuster Geer werkelijk nergens trek, of zin, in schijn te hebben. De werkelijkheid is echter anders. Werkdagen van 18 tot 20 uur en een serieuze benadering voor het neerzetten van een nieuwe onderneming: een eigen kledinglijn. Hier is geen tijd voor grappen en grollen, maar wordt er aandacht en toewijding vereist om het te laten slagen zoals ik dat in mijn hoofd heb.

Tussen de bedrijven door treed ik ook nog op in het land en doe ik wel eens wat tv-dingen zoals RTL Boulevard. Ik mocht de plaats innemen van Albert V. die even net zo toe was aan een break als ik. Dus zat ik daar met Bram Moszkowicz en lieve Daphne het shownieuws door te spitten van die dag. Ik heb Bram nog nooit zo zien lachen als van de week en dat alles kwam omdat ik het nieuwe luchtje van BZN moest behandelen. Het was niet eens zo slecht, wel mierzoet en daardoor maakte ik de grap dat het waarschijnlijk was uitgezocht door de Band Zonder Neus.

Achteraf denk je: "Wat erg, daar hebben misschien heel veel mensen aan gewerkt om dat neer te zetten in de markt en dan brand ik het af in twee zinnen." "Dat kunnen en zullen ze straks ook bij mij doen met mijn kledinglijn", bedacht ik me even daarna. Maar ik vind dat je daar tegen moet kunnen, je kunt nu eenmaal niet iedereen een plezier doen of alles maar leuk, mooi en lekker vinden, toch?

Vlak na de uitzending kreeg ik het filmpje onder ogen van die arme doelwachter van ADO Den Haag die zijn seksuele fantasieën even op de gevoelige plaat had vastgelegd. Een wraakactie van een ex, wat een schandelijk slecht mens moet je dan zijn dat je dit iemand kan aandoen!

Wanneer gaan mensen nu begrijpen dat het niet uitmaakt met wie of wat je het doet? Wanneer zullen mensen tolereren dat er liefde bestaat tussen twee mensen van gelijk geslacht? Ik hou mijn hart vast voor die gozer die straks tussen die palen moet gaan staan. Alhoewel, na het zien van dat filmpje denk ik dat hij dat niet eens zo erg vindt.

Het maakt voor zijn vak ook niet uit voor welke paal je staat, zo lang je die ballen maar tegenhoudt. Ik roep iedereen op om die jongen met rust te laten en dit te vergeten. Laat eens zien wat we waard zijn door hem niet na te roepen of uit te lachen!

Volgende week komt de single uit met Lange Frans die heet 'Als je maar gelukkig bent' en dat moet zeker in deze situatie gelden. Het liedje gaat over de algehele acceptatie van homoseksualiteit. Zijn er dan nog steeds mensen zo naïef om te denken dat er in de voetballerij geen homoseksualiteit is? Hou nou toch op. Word wakker en ruik de koffie.

Hopelijk zal het nummer met Lange Frans bijdragen tot meer tolerantie. Morgen open ik samen met hem het Homomonument in Madurodam. Het wordt de kleinste openingsceremonie ooit, voor een groot gemeengoed.

Terug omhoog

Column 22: Geestig

Ik heb een periode gehad in mijn leven dat ik geloofde in het paranormale en zelfs in spirituele verschijningen. Nu heb ik dat alleen nog als ik Marijke Helwegen voorbij zie komen.

Zonder gekheid, ik heb echt even een moment gekend van intense angst, omdat het zogenaamd paranormaal begaafde broertje van een vriendin, mij een verschijning liet zien in een soort hypnose-staat waarin ik verkeerde. Als je zelf wilt ga je ook dingen zien die er helemaal niet zijn.

Een afschuwelijke ervaring die mij veel slapeloze nachten heeft bezorgd. Deze kwade geest in de vorm van een afzichtelijk lelijk oud wijf zou mijn leven negatief hebben beïnvloed en door het 'weghalen van dit kwaad' zou mijn leven een andere wending nemen.

Ok, eerlijk is eerlijk; daarna brak ik door met 'Kon ik maar even bij je zijn' en ontmoette ik mijn partner, waar ik daarna 11 gelukkige jaren mee heb gehad. Maar op de een of andere manier heb ik het idee dat dat even goed wel was gebeurd, ook zonder die poppenkast.

Ik ben in de loop der jaren flink nuchter geworden en de keren dat ik een waarzegster of handlezer bezocht was ik vaak in een labiele toestand. Ik ben zelf ook medium geweest, maar dat is nu toch echt XXL geworden! Ook met Jomanda een knap staaltje meegemaakt van haar kunsten. Na een handoplegging van het gewraakte medium begon mijn voet te tintelen en als een herrezen God kon ik weer normaal lopen!

Na mijn bezoek aan Char enkele jaren geleden kwam mijn ommekeer in het geloof in het hiernamaals, zij speelde als het ware een soort rad van fortuin om achter de naam van mijn toekomstige lover te komen. "Ik zie een A...nee een J... O?...of nee...een C.....een B misschien?" Waarop ik haar vertelde: "het maakt niet uit welke letter je neemt ik heb het hele alfabet gehad, schat!"

Nee, deze dame zat ernaast dacht ik! Tot ik enkele maanden geleden de herhaling zat te kijken en tot mijn grote schrik ontdekte dat ze gelijk had!! Die letters waren de letters van mijn ex-vriend die ik een paar maanden later zou ontmoeten!

Ik geloof best dat er iets is van spiritualiteit, maar die heeft alles met energie te maken die mensen onderling bij elkaar los kunnen maken. Ik geloof heilig in intuïtie, die van mij heeft mij nog nooit in de steek gelaten. Ik geloof ook dat gedachten zo sterk kunnen zijn dat je er mensen mee kunt beïnvloeden. Tenzij er iemand is die daadwerkelijk kan aantonen dat er meer is tussen hemel en aarde krijgen ze mij er niet meer heen!

Neem die oplichter van een Robbert van de Broeke met zijn gesimuleerde HEMA-afdrukken met geestverschijningen waar onze lieve Irene Moors met open ogen is ingetuind. Gevaarlijke mensen zijn het, omdat ze vaak mensen in verminderd toerekeningsvatbare situaties beïnvloeden.

Iedereen is labiel na het overlijden van een naaste, iedereen wil dan niets liever nog even dat contact hebben om te horen of het goed gaat. Nou laat mij dit vertellen, ik doe er niet meer aan mee! Ik ben al geestig genoeg!

Terug omhoog

Column 21: Gouden geklooi!

Een storm van publiciteit barstte er los na de eerste uitzending van het nieuwe Talpa programma De Gouden Kooi. Ik was door de programmamakers benaderd om de kandidaten van huis te halen en mee te lokken met een voorstel waarmee zij 100.000 euro konden winnen. Na twee kandidaten te hebben overgehaald werd er gebeld dat Caroline Tensen vertraging had opgelopen en daarmee onmogelijk op tijd in Almere kon zijn, of ik even die derde erbij wilde doen! Dat ik onbewust meewerkte aan een stukje tv geschiedenis wist toen nog niemand.

Het deed mij denken aan de tijd van mijn doorbraak, in 1992 was ik te gast bij Paul de Leeuw en hij schoffeerde daar het jongentje Keesje op een dusdanige wijze dat heel het land er schande van sprak. Ik vergelijk die twee omdat hetzelfde effect nu wederom plaatsvindt alleen met dit verschil dat er niets in scène is gezet.

Totaal verbouwereerd stond ik daar dan in Almere, mijn eerste confrontatie met het gezin was het zoontje van Natasia die me doodleuk begroette met: "Hé homo..." ( goede opvoeding!). De volgende reactie was die van haar dochter, die krijsend in de deuropening haar moeder vastpakte nadat ik haar het voorstel had gedaan om eerder de kooi in te gaan. Ik probeerde het meisje nog te troosten maar zij werd boos op mij want ik was tenslotte degene die moederlief kwam halen.

Natasia leek verblind door aandacht en geld want met het voorrijden van een dikke BMW om haar te brengen werden de kinderen even opzij gezet en maakte ze een vreugdedans om de auto heen! Ik was verbijsterd, aangeslagen en stond met mijn handen voor het gezicht hoofdschuddend voor de camera te roepen 'dit kunnen we niet uitzenden'. Ik werd voor het eerst geconfronteerd met hoe reality tv in the reality werkt.

Ik heb na de uitzending John de Mol uitvoerig gesproken en hij verklaarde met zijn hand op zijn hart dat er specialisten bij betrokken zijn geweest, dat er deskundigen naar hebben gekeken om te zien of het verantwoord was dat de moeder haar kinderen zou verlaten onder deze omstandigheden. Zij waren van mening dat die stap van Natasia verantwoord was. En ik vertrouw John op zijn woord, hij heeft nooit die intentie gehad om gezinnen te ontwrichten. De uiteindelijke keuze ligt bij de deelnemers zelf. Volgens John is Natasia een gebroken vrouw die veel heeft mee gemaakt en door deelname probeert haar kids een betere toekomst te geven.

Ik geef haar het voordeel van de twijfel, ze komt sterk en solide over en niet als een ontaarde moeder. En dat de politiek hier zich nu over gaat buigen zie ik als opportunisme of beter gezegd platte zeteljacht. Dames en heren politici hou op met jullie gouden geklooi en richt je vizier op het verbieden van de pedo partij en haal die twee kinderen uit hun gouden kooi in Syrië. Er zijn dus belangrijkere zaken om je druk over te maken! Overigens leef ik zelf al 15 jaar in een gouden kooi en het bevalt me prima!

Terug omhoog

Column 20: Opgenomen

Ik was vergeten hoe goed het voelde om met muziek bezig te zijn. Dit jaar is het alweer vijftien jaar geleden dat ik doorbrak met het mierzoete 'Kon ik maar even bij je zijn'. Ik wil niet weten hoeveel mensen er zijn begraven of gecremeerd op dit nummer, maar in ieder geval stond het lied jarenlang op 1 in de uitvaarttoptien.

Een grote eer voor mij natuurlijk, en nog steeds ontvang ik brieven van mensen die hun geliefden hiermee een laatste groet hebben gebracht. En dat terwijl ik altijd die ene ben die zo vol en enthousiast in het leven staat!

Ik heb na dat lied niet meer een hit gehad die je zó in de ziel raakte. Waarschijnlijk heeft dat te maken met de diverse gebeurtenissen waarin ik de afgelopen jaren verzeild raakte en waardoor de muziek naar de achtergrond verdween. Voor veel mensen ben ik nu de lolbroek uit 'Joling & Gordon over de vloer' en de eeuwig om zijn eigen grappen lachende radio-en tv-presentator. Ik verdien er meer dan prima mijn brood mee dus daar zul je mij niet over horen.

Maar van de week besefte ik opeens iets waarvan ik schrok: ik werd mij ervan bewust dat mijn stem het allermooiste talent is dat mij is gegeven. Eigenlijk is muziek de basis van mijn hele carrière en daar ben ik onzorgvuldig mee omgegaan. Als ik zie hoeveel mensen mijn nummers mee scanderen, en hoeveel jonge mensen er zich onder mijn fans bevinden, terwijl zij tijdens mijn eerste hit amper geboren waren, dan word ik daar stil van!

Inmiddels zijn de opnames voor de nieuwe liedjes afgerond en ik ben trots op het eindresultaat. Het liedje van Guus Meeuwis, waarvoor ik de tekst schreef, is een killer tranentrekker en het nummer 'Hou me nog een keer vast' van Han Kooreneef en Sander Schaap is de opvolger van 'Kon ik maar even bij je zijn'. Het duet 'Volg je hart' met mijn nichtje Deborah is al een hit aan het worden en mijn lied samen met Lange Frans is het meest geweldige wat ik ooit op samenwerkend muzikaal vlak heb gedaan.

Die Lange heeft het nummer zo geript dat je er niet meer om heen kunt. Met de als maatschappelijke boodschap bedoelde titel 'Als je maar gelukkig bent' neem ik het op voor alle homo's. En het liedje 'Jij' is een ode aan de liefde geworden, met een gevoel van een voorbijtrekkend circus, een fanfarecorps en majorettevereniging geeft dit mijn toestand aan op dit moment.

Aangevuld met alle andere songs van de afgelopen vijftien jaar is het een waar document geworden welke op 30 oktober zal worden gepresenteerd. Ik moet zingen, ik moet worden opgenomen, op de plaat worden gezet, pas dan ben ik echt gelukkig! De muziek is terug in mijn leven om nooit meer weg te gaan!

Terug omhoog

Column 19: Supervrouw

Afgelopen week opnames gehad met Katja Schuurman, het Gouden Gids-meisje waar elke heteroman spontaan opgewonden van raakt al is zij voor velen slechts op een foto te bewonderen. Ik had de eer om met deze kanjer als eerste de strijd aan te gaan voor haar nieuwe programma 'Katja vs. de rest'.

Een ongelofelijk goed format. Katja gaat op diverse gebieden de strijd aan met BN'ers om te kijken of zij op een bepaald vlak beter is dan de ander. In dit geval ging het om verkopen. Wie kon zijn huid het duurst verkopen, en wie haalde er het meeste geld op? Een titanenstrijd, zo bleek later. Je wilt toch winnen en dus haal je alle technieken uit de kast en bel je al je goede, rijkgevulde vrienden op om te helpen.

Katja ging zelfs zo ver dat ze haar ziel aan de duivel verkocht, en wel door plaats te nemen in het programma 'krommetainment live'. Met pijn in mijn hart aanschouwde ik het slappe aftreksel van het veel te vroeg ter ziele gegane programma 'Thuis'. Evert Santegoeds bood haar 25.000 euro als dank voor haar huwelijksfoto's. Alleen was deze actie niet conform de afspraken, dus telde niet mee voor de lieve schat. Ook qua kijkcijfers had het geen effect. Ze kunnen beter het programma langsbrengen op een dvd bij de gemiddeld 28.000 kijkers, dat is goedkoper dan uitzenden.

Daarna de strijd aangegaan met Katja bij een belspelletje: wie trok de meeste bellers? Zonder het te verraden kan ik u melden dat ook dit het kijken waard is! Enorme bewondering voor die jongens en meisjes van de belspellen, wat is dat zwaar! En maar blijven lachen, en maar blijven smeken om aandacht. Wat mij is opgevallen is dat Katja een bijzonder mens is, met een ongelofelijke uitstraling. Iemand waar je uren naar kan kijken omdat ze zo mooi is, zo stoer en daarnaast zoveel klasse heeft.

Ze is de afgelopen jaren verguisd om haar drankmisbruik en haar escapades met vele mooie jonge bekende mannen. Maar dit alles heeft haar gemaakt tot wie ze nu is: menselijk, bereikbaar en onnavolgbaar talentvol. Een blik in de camera en je smelt, een loopje voor de lens en er gebeurt iets bijzonders. Mijn hart had ze gestolen toen ze een tijd geleden ze in haar programma Mexicaanse cowboys onder tafel zoop met tequila's drinken! Katja kan en doet alles, is onverschrokken en dat straalt ze ook uit.

Nu ze is getrouwd met de liefde van haar leven lijkt het beest in haar een beetje getemd, en komt ze over als zeer volwassen. Ik vertelde haar hoe aandoenlijk ik het vond om haar te zien naast haar man, en legde uit dat ik nu precies weet wat zij voelt en doormaakt. Liefde maakte alles compleet in haar leven. Zonder enige schroom kan ik zeggen: Katja is een supervrouw!

Terug omhoog

Column 18: De vloer aangeveegd

Alsof het kabinet was gevallen, alsof de Beatles uit elkaar gingen, alsof Willem-Alexander en Màxima hun scheiding hadden aangekondigd... Zó is er gereageerd op mijn 'ruzie' met Gerard. Een beetje onvoorzien en overspannen allemaal. Gewoon gezeik waar we beiden niets aan hebben.

Wat twee leuke opnamedagen hadden moeten worden in een dierenasiel zijn twee stressvolle dagen geworden, met een mediahype van heb ik jou daar. Zonde van de energie en tijd, maar ik kan veel hebben dus ook Gerards nukken neem ik op de koop toe. Alleen was het niet een incident, maar was het de zoveelste teleurstelling. Dan moet je je gewoon gaan afvragen of het dan zin heeft om een programma te blijven maken, waarvan je weet dat je collega het eigenlijk niet wil, omdat hij er tegenop ziet als een berg.

Omdat we ook nog andere dingen met elkaar doen, zijn we als het ware veroordeeld tot elkaar. Dus echte ruzie is er nooit geweest, maar meer onenigheid. Al meer dan een half jaar zijn we bezig om Gerard er van te overtuigen dat we met 'Over de vloer' een succes in handen hebben waarvan de omvang niet eens te bevatten is. Uitspraken als "ik heb er geen kracht meer voor", "ik ben gebroken" en ga zo maar door worden door hele volksstammen overgenomen. Men koopt massaal via mijn website T-shirts met die kreten, de grote zonnebrillen zijn een hype geworden omdat wij die continu in ons programma op hadden.

Mede door de persiflage in het programma 'Koefnoen' is 'Over de vloer' de moderne variant van 'Jiskefet' geworden en hebben we een soort cultstatus bereikt zonder dat we daar zelf erg in hebben gehad. De populariteit van Geer en mij stijgt tot ongekende hoogte en vormen. Gillende jonge meisjes( jawel!), slipjes die op het podium worden gegooid, uitverkochte zalen waar we ook komen. Ik geniet er zo intens van en dan is het frustrerend dat er op deze wijze een einde aan moet komen.

Voor mij was seizoen één het beste en vond ik seizoen twee al stukken minder, omdat we ons toen ineens bewust werden van het succes. Ik vergelijk het maar met de eerste Big Brother. Omdat de bewoners nog geen idee hadden, was het nog leuk om naar te kijken.

Dat de chemie tussen Geer en mij nog niet over is dat bleek van het weekend wel weer. Na ons optreden in Rijssen een emotioneel gesprek gehad met de beste man, die zich nu realiseert wat er allemaal is gebeurd. Zelfs in de beste families komt een ruzie voor. Nu hebben we door de media het Nederlandse publiek als familie en hebben we elkaar weer in de ogen kunnen kijken, al zijn die van Gerard een beetje rooddoorlopen.

Ik bel je om even te lunchen van de week, vies vol gevreten hok......! Gelukkig hij houdt nog van me, dat valse secreet.

Terug omhoog

Column 17: Ivoren torens

Wie herinnert zich niet het moment, wie weet niet precies waar hij was toen onze wereld werd opgeschrikt door een daad van terreur die zijn weerga niet kende? Ik vergeet nooit waar ik was omdat niet alleen het WTC instortte maar ook mijn wereld. Mijn toenmalige vriend maakte het voor de zoveelste keer uit. Een depri middag op de bank doorgebracht met de beelden van CNN en een jongen naast me die met zichzelf in de knoop zat. Eigenlijk jammer dat ik door dit gebeuren altijd hieraan herinnerd zal worden.

Ik had met het instorten van die torens eigenlijk al moeten weten dat er geen redden meer aan was, een voorteken een omen! Ik weet ook nog het gevoel dat ik had, voor even was iedereen Amerikaan, voor even waren we allemaal New Yorkers! Nog wranger wordt het omdat ik juist in die stad had moeten zijn. Michael Jackson gaf in die week een concert in Madison square garden en ik was daarvoor uitgenodigd! Ik ben best fan van deze King of pop maar ik had geen zin om voor een concert de grote oversteek te maken en besloot mijn uitnodiging aan vrienden van mij te geven.

De lieve schatten waren dol van geluk en besloten er op in te gaan niet wetende dat ze getuige zouden zijn van de grootste aanslag ooit op Amerikaans grondgebied en op slechts enkele 'blocks' afstand van hun hotel! Drie weken hebben ze vervolgens daar moeten vertoeven en in een shock toestand verkeerd welke eigenlijk voor mij bedoeld was. Ik had geen contact met ze en kreeg dat ook niet en je begrijpt dat ik zelf thuis zat met een schuld gevoel van hier tot New York. Gelukkig bleek alles goed te gaan en zijn ze veilig teruggekeerd. Maar wat een geluk heb ik gehad, ik had er niet aan moeten denken om zoiets afschuwelijks van dichtbij mee te maken.

Ik denk dat niet alleen de wereld veranderde die dag maar wij allemaal afzonderlijk. We zijn meer op ons hoede, we kijken wat vaker uit naar verdachte personen en pakketjes en hebben een nog korter lontje gekregen. In de afgelopen 5 jaar zijn we via diverse kanalen bestookt met complottheorieën, documentaires en zelfs films waaronder 'Fahrenheit 9/11'. Ook zonder het zien en horen van deze informatie had ik mijn bedenkingen over de handelswijze van die griezel van een Bush. Wat een enge man is dat, een conservatieve Texaan met een militair verleden. Ik kan niet normaal naar hem kijken met zijn emotieloze blik. Zelfs na bewijs dat Irak geen massavernietigingswapens (3x woordwaarde) bleek te ontwikkelen is hij de dans ontsprongen. Ook zijn kompaan Blair beging hiermee een enorme flater.

En hoe staan we er nu voor? 5 jaar later krijgen we dan ook nog eens te horen dat Amerika geheime vluchten uitvoert mede boven ons grondgebied met anonieme vliegtuigen en dat ze stiekem terreur cellen complexen hebben over de gehele wereld! We hebben ons laten overlopen, we zijn als het ware ingelijfd door de Amerikanen! Onze regering slaapt en laat zich voorliegen door de dochter van uncle Bens, Condoleezza Rice! Onze jongens sterven op dit moment voor de strijd tegen terrorisme welke zo een nare bijsmaak krijgt. Wanneer gaat Nederland zijn eigen koers varen op dit gebied?

De Twin Towers blijken ivoren torens, onnodig zijn er onschuldige mensen gestorven en zullen er nog dood gaan. De wereld zal bevrijdt zijn van een idioot, als straks Bush er niet meer is. Doe alsjeblieft Hillary Clinton aan de macht, een vrouw met visie en beleid maar vooral menselijkheid. Laat haar een strijd tegen terreur voortzetten, weloverwogen en zonder leugens en in samenspraak. Sinds de tweede wereldoorlog wordt ons ingegeven 'we mogen niet vergeten 'en dat zullen we op een dag als vandaag 9/11 ook zeker niet doen.

Terug omhoog

Column 16: Pietweer!

Wat een honde....baan moet dat zijn, weerman of weervrouw! Iedereen die over je heen valt omdat de voorspelling alleen maar narigheid laat zien. En we hebben er wat hoor! Elke dag stelt Helga teleur, roept Erwin Krol dat het beter wordt, jankt Peter Timofeef nog wat, krijst Marion de Hond nog wat na, neemt Gerrit Hiemstra de wind uit je zeilen en ons aller Piet Paulusma vertelt in onvervalst Fries accent hoe het weer goed gaat komen!

Tien jaar zit Piet in het vak en met dit koudefront werden we afgelopen week geconfronteerd. Deze storing duurt dus al tien jaar, dacht ik? Met geen enkele verbetering opgelopen, jaar in jaar uit hetzelfde en ik denk dat dat dus de kracht is van dit uithangbord voor slechte kleding.

Wij Nederlanders houden van 'normaal' en dat mag van Piet gezegd worden. Piet is het toonbeeld van Hollandse burgerlijkheid, maar dan van een ongekende saaiheid. Buiten de scheve schaats die Piet in zijn huwelijk reed, met de flauwe grap 'omdat hij er altijd naast zat!' is er niets op Piet aan te merken.

Piet is een harde werker en is slechts twee weken per jaar niet beschikbaar, want dan staat hij op de camping 20 kilometer van zijn huis! Piet is namelijk als de dood dat zijn baan wordt overgenomen door een heerlijk en goed verzorgd weermannetje. Zijn die er überhaupt trouwens? Want als je al die weertypes op een rij zet springt alleen Erwin eruit als een normaal en prettig persoon om naar te kijken.

Ik weet dat Leontine Borsato nog een blauwe maandag het weer heeft gepresenteerd op tv en dat was geen succes, maar wel heerlijk om naar te kijken voor menig man. Ik doe voor mijn vliegbrevet ook het vak meteorologie en het is best leuke stof! Kan ik niemand stimuleren om dit vak op te pakken en te gaan solliciteren bij SBS om collega van Piet te worden?

Kijk, Piet mag best blijven, maar niet meer elke dag, niet meer drie keer per avond dat chagrijnige smoelwerk op tv. Niet meer dat oerstomme oat moan op tv. Nee! Gewoon een leuk lekker wijf of leuke vent met verstand van zaken die af en toe eens aantoont dat er ook andere winkels zijn dan de Wibra in Nederland! En het liefst iemand die alleen mooi weer aankondigt, dan laten we Piet gewoon het kutweer doen dan heb je de keus om hem meteen uit te zetten want dan weet je dat het toch niets wordt die dag!

Ik heb Piet een jaar lang elke ochtend aan de lijn gehad, Piet heeft geen humor en kan alleen maar over het weer praten en verder niets. Hij is ook bij mij in de studio geweest en echt er zit geen kwaad bij Piet, dat is het ook niet. Maar je kan mij niet vertellen dat er mensen zijn in Nederland die 'gezellig' Piet opzetten thuis. Piet is toch een noodzakelijk kwaad als hij toevallig voorbij komt op je zender tijdens het zappen?

De reden dat hij zo veel aanvragen krijgt om langs te komen is toch alleen omdat die mensen een laatste wanhoopspoging doen om op tv te komen. Piet werd toegesproken door onze premier deze week. Heeft die goede kerel niets beters te doen? Zo blijft hij nog 10 jaar! Misschien komt het door het slechte weer dat al weken word verkondigd door Piet en de rest dat ik zo reageer.

Het wordt verdorie tijd dat het opklaart, dat die zon een keer gaat schijnen dat de mensen hun dagelijkse portie lichttherapie kunnen afbestellen. Ik ben klaar met dat petweer en elke dag te denken daar heb je Piet weer! Misschien is dit de juiste benaming voor het weerbeeld van de afgelopen weken, compleet pietweer!

Piet je bent een aardige kerel en je mag best blijven, maar nu willen we mooi weer! En snel een beetje!

Terug omhoog

Column 15: KL(E)M

Ik weet niet of iemand ooit het ballet De stervende zwaan van Tsjaikovski heeft gezien, maar sinds onze nationale trots is overgenomen door de Fransen zijn we met z'n allen stille getuigen van deze tragische voorstelling. Wat mij opvalt is de achteruitgang bij wat ooit onze Koninklijke Luchtvaart Maatschappij was. Er is niets koninklijks meer aan!

Zo heb je in de economyclass het idee dat je in een revalidatiecentrum zit; je moet je in allerlei bochten wringen om nog een beetje comfortabel te kunnen zitten. En volgens mij lukt dat alleen met behulp van een fysiotherapeut. Op de Europese routes is de businessclass alleen te herkennen aan het afscheidingsgordijn. En ik geloof dat je voor ruim 500 euro meer, 7 millimeter extra beenruimte hebt. Ik vlieg het retourtje Amsterdam-Kaapstad wel zes keer per jaar en dat is een hele zit. Vooral als je zoals ik met je gewrichten loopt te tobben. Dus is businessclass voor mij de enige optie.

Waar je bij andere maatschappijen nog met alle egards wordt onthaald, is het bij de KLM afzien geblazen. Het begint al in de armoedige lounge voor intercontinentale vluchten. Die lijkt tegenwoordig wel een opvangshelter voor radeloze passagiers met een gratis zakje nootjes. Vervolgens moet je nog een marathon lopen alvorens totaal uitgeput bij de gate aan te komen. Na het opstijgen schiet de catering op alle fronten tekort. De portie is zó klein dat je na een uur alweer scheurende honger hebt. Het wordt in één keer opgediend. Want stel je voor dat je voor bedragen tussen de 2500 en 6000 euro (!!) je passagiers verblijdt met wat extra aandacht. Op een lange vlucht krijg je vlak voor de landing nog een klef broodje. Ik denk nog geen 3 euro handel (zou mijn vader gezegd hebben). En dan vinden ze het gek dat de agressie aan boord toeneemt?

André Hazes, Gerard Joling en onlangs Wim Kieft zijn de BN'rs die even een waas voor hun ogen kregen. Ga maar eens elf uur lang KL(E)M zitten, het enige wat je dan kunt doen is je KL(E)M zuipen om de vlucht door te komen! Waarom gebeurt het niet aan boord van grote oosterse of niet-Europese maatschappijen?

Laatst gevlogen met Sri Lankan Airlines. Een maatschappij van een derdewereldland! Ik viel van mijn businessclass-stoel van verbazing. De stoelen, het eten opgediend door lieftallige meisjes met wespentailles... Wie is er verantwoordelijk voor de teloorgang van onze nationale trots? Zijn de Fransen bezig ons stiekem uit de lucht te halen? De jaarcijfers waren goed. Maar dat is niet zo gek als je op werkelijk alles beknibbelt! Mag ik alsjeblieft het nieuwe KLM-uniform ontwerpen, want dat is ook echt niet meer van deze tijd? En meedenken over het interieur? En tips geven om het iedereen naar de zin te maken? Aah, mag het?

Volgens mij houd je met goed eten en goede service alle passagiers te vriend. Als een derdewereldland het kan, dan moet het voor ons toch helemaal geen probleem zijn? En dan zwijg ik maar over de schandelijke tarieven die worden gehanteerd. Ik vlieg voortaan voor de helft van de prijs via Frankfurt en zit dan first class! Ik was altijd zo trots op dat blauw. En nu zinkt het lood me in de schoenen als ik die kisten zie staan, en hoor ik in mijn hoofd de muziek van het Zwanenmeer. Straks zijn er door toedoen van Air France helemaal geen zwanen meer! De overheid zou onze trots moeten terugkopen en zorgen dat die kroon weer wordt opgepoetst. Ik heb nog een ticket Kaapstad liggen, maar dat stuur ik terug. Ik ga lekker met de trots van Zuid-Afrika, dan maar een overstap. Die zou ik toch al hebben gemaakt.

Terug omhoog

Column 14: IJstijd!

Het wordt krabben de komende weken, maar dan voornamelijk achter je oren bij het zien van de koude oorlog die is losgebroken tussen twee commerciële zenders. Afgelopen vrijdag was de kick-off voor SBS met 'Sterren dansen op het IJs' en volgende week zal RTL 4 ijskoud een poging doen om de kijkers voor zich te winnen met 'Dancing on Ice'.

Allemaal afgeleid van het immens populaire 'Dancing with the Stars'. En waarom niet zestig varianten verzinnen om zo ook die gouden formule weer om zeep te helpen? Als kijker weet je niet waar je op af moet stemmen en volgens mij krijg je ook geen idee wie nu wat en waar en hoe... AAAAARGH!! Ik wil nu al ijsvrij! We hebben de eerste hittegolf amper overleefd of we worden weer geconfronteerd met deze matige kopieën van Holiday on Ice .

Ik kan makkelijk oordelen, want ik heb totaal niets met schaatsen, behalve dat ik tijdens de hardrijwedstrijden gebiologeerd naar de bovenbenen van Wennemars en het achterwerk van Rintje zit te kijken! Het is overigens geen gezicht als ik zelf op die ijzers sta, lomp en stompzinnig en bijna debiel ziet het eruit. Dus wat dat betreft alle respect voor de 'sterren' die deelnemen.

Nu heb ik de line up gezien van beide programma's en mij is duidelijk dat iedereen is gebeld waarna uiteindelijk deze kandidaten zijn overgebleven omdat echt niemand wilde? Je kijkt naar een soort Bobo's in de Bush, maar dan nu op het ijs! Mijn valse zuster (Gerard J) is als een vis in het ijs en als een volleerd 'Holigay on ice'-ster betreedt ze de arena samen met ijskoningin Nance vers uit de ijsballenbak getrokken om het spek(gladde)takel aan elkaar te praten.

En de menige uurtjes ervaring presenteren hebben Geer goed gedaan, want hij doet het prima, al heb ik soms het idee dat je naar een extra lange uitzending van Shownieuws zit te kijken. Maar dat ligt meer aan de combi Geer en Nance en die enorme grote kaarten die ze in hun handen houden. De warme band tussen die twee spat van het scherm af en Geer goed kennende heeft hij al een wak uitgekozen om Nance naar toe te loodsen!

Maar waarom lijnrecht tegenover elkaar programmeren? Waarom de kijker de dupe laten worden van waarschijnlijk persoonlijke vetes binnen omroepland. SBS wil wraak voor alle weggelopen omroepbonzen en coryfeeën! RTL wilde aanvankelijk geen ijsshow, maar toen ze hoorden dat SBS ermee van start ging, draaiden ze bij.

SBS begeeft zich op glad ijs door het op te nemen tegen publiekslievelingen Wendy van Dijk en Robbert ten Brink, maar ikzelf denk dat SBS er met de winst vandoor gaat. Eerlijkheidshalve moet ik ook zeggen dat ik liever naar Geer op de schaats kijk dan naar Martijn Krabbé. Niets ten nadele van de laatste, maar volgens mij is het puur op verplichting dat hij deze dubbele Rietberger afdraait. Hij staat met ongeveer dezelfde lompheid op de schaats als ik.

Ook een coproductie met de Belgen is niet in het voordeel van RTL. Welke zender zakt er en plein public door het ijs? Welke 'sterren' rijden er uiteindelijk een scheve schaats? Wordt het Jody Bernal die een nieuwe doodlopende weg is ingeslagen in zijn carrière? Of wordt het John Williams die door zijn tropische achtergrond het ijs doet smelten?? Ik haal mijn bitterballen uit het vet in plaats van mijn schaatsen en ga de komende weken op de bank zitten en kijken naar alle ijspret. Ik doe een wens bij elke vallende ster!

Terug omhoog

Column 13: Tolderandebiel

Het was een hectische week na voorpaginanieuws te zijn geweest met alle gevolgen van dien. Over het algemeen kreeg ik zeer leuke reacties variërend van lieve e-mails tot kaartjes in de bus en vastgebonden beertjes aan het hek, tot minder leuke van mensen die er, op een of andere wijze, nog steeds niet over uit zijn dat liefde universeel schijnt te zijn. En dat zelfs tussen twee mannen zoiets kan bestaan als liefde op het eerste gezicht.

Het is opvallend dat vooral de laatste tijd de tolerantie ten opzichte van homo's in het algemeen af schijnt te nemen. Neem als voorbeeld deze column. Ook al refereer ik op geen enkele wijze aan mijn homoseksualiteit, toch voelen sommige kleinzielige figuren (of de zogenaamde 'tolerandebielen') zich geroepen een bizarre reactie te geven op dat feit en niet in mis te verstane bewoordingen.

Ik geloof dat ik nu best wel veel nieuwe benamingen voor mijn geaardheid ken, variërend van stok-slobberaar, rugridder en nog veel meer van dit soort egostrelende koosnaampjes. Persoonlijk doet het mij niet zoveel, ik heb er immers zelf een handje van om er te pas en te onpas grappen over te maken. En wie de bal kaatst, kan hem terug verwachten. Maar het angstige is dat het hier niet om grapjes gaat. Het gaat hier om de haat die er zit bij mensen, het volledige onbegrip voor homoseksualiteit.

Ik ben nooit een 'nicht' geweest die zich opwerpt voor gelijkgestemden en zeker niet iemand die zich geroepen voelt om met een rainbow-vlag de straat op te gaan en te schreeuwen dat we allemaal gelijk zijn. Maar ik ben wel iemand die onrecht aan wil vechten en voor gelijkwaardigheid wil strijden als deze in het geding komt. In een land als Nederland is het verwerpelijk dat er anno 2006 nog sprake kan zijn van haat tegen bevolkingsgroepen of minderheden.

Juist wij hebben die voorbeeldfunctie naar andere landen toe om te laten zien dat het wel mogelijk is om gezamenlijk en in goede harmonie met elkaar om te gaan. Kijk naar de brandhaarden in de wereld. Alles draait om geloof, afkomst of andere overtuigingen. Het is een utopie om te denken dat door gelijkgestemdheid alles opgelost is, want dat zal nooit gebeuren. Maar elke uiting van haat die je geeft naar wie dan ook en elke veroordeling die je maakt over wat dan ook zal juist bijdragen tot een intolerante samenleving.

Gelukkig zijn er meer mensen die er zo over denken en kan ik gerust zijn. Het bracht mij van de week op een idee om samen met Lange Frans een plaat op te nemen die gaat over dat onderwerp, de tolerantie in het algemeen. Ik hoor veel mensen denken nu: "Die Frans slaat zelf iemand, die een ijsklontje gooit, op zijn bek." Maar het verschil zit hem in het karakter van die man. Een moment van verstandsverbijstering geeft niet aan dat iemand geen goed hart heeft. Met open armen ontving hij het idee en is druk aan het schrijven!

Wat een mooie kerel is dat zeg! Muzikaal zo onderlegd en geïnspireerd, dat geloof je gewoon niet. Mijn Radio 538-avontuur zit er ook op en ik heb ervan genoten. Paul de Leeuw was te gast in de laatste uitzending en verraste mij met een nieuwe plaat. Het raakte mij om te zien hoe enthousiast hij was over zijn nieuwe project, maar ook hoe hij vol vuur vertelde over zijn kinderen. Een man om trots op te zijn, vernieuwend, baanbrekend en weer terug van weggeweest op tv met zijn hilarische tv-show. Ik blijf geloven dat uiteindelijk iedereen gelijk is. Zelfs Paul en zelfs ik!

Terug omhoog

Column 12: Komkommertijd!

Nee, wees gerust, ik ga hier geen plat stuk schrijven over de groente die vaak in verband wordt gebracht met de ideale partner, maar dan zonder aanhangsel (ook wel de weduwetrooster genoemd). Ik heb het hier over de armoedige periode voor de roddelbladen, de verhaalloze periode waarin alle BN'ers op vakantie zijn, waarin hun relatie stabiel is en zij meestal niet uit zijn op een gratis keuken dan wel vakantie. De heren en dames van de 'pers' zitten met hun handen in het haar, wat kunnen we verzinnen, wie kunnen we een complex aanpraten en met wie hebben we nog een appeltje te schillen?

De heren paparazzi zijn naar de vakantieoorden gestuurd, om maar een kiekje op te vangen van een bedlegerige BN'er of een met overgewicht komend uit de zee. Het is elk jaar hetzelfde verhaal: "Het grote geluk van Marco en Leontien", "Ruud en Estelle spanningen verdwenen?", "Zo vieren Frans en Mariska vakantie!"

De nieuwste trend is dat Nederlanders gewapend met hun mobieletelefooncamera zelf voor paparazzi gaan spelen en via de rug van een argeloze BN'er een paar honderd euro proberen te scoren. Van de week werd ik geconfronteerd met een paar foto's, doodeng! Foto's van mijn interieur binnen in mijn huis! Zo ver gaan mensen die dus jouw vertrouwen krijgen en vervolgens achter je rug foto's gaan maken van jouw huis en verkopen aan de bladen!

Meest pijnlijke geval waren de foto's gemaakt van Karin Bloemen, naakt op het strand door Nederlandse voorbijgangers gefotografeerd. Denk je lekker in je blootje te kunnen liggen op een privéstrand in Jamaica, sta je uitgemeten in je blote kont op zijn onvoordeligst op de cover van een blad!

Nu hebben de bladen de jacht geopend op mijn nieuwe vriend, wie is het, hoe heet hij? Lekker belangrijk ook, maar al was het alleen maar om die wind uit hun zeilen te halen, het is een jongetje en we noemen hem Bartho! Wij moeten er mee leren leven als BN'er en dat doe ik dan ook.

Alleen op sommige momenten gaat mijn hart open voor 'beschadigde' collega's, zoals deze week Patty Brard. Wat je ook van haar mag vinden, dit verdient niemand. Afgebeeld in een blad met een foto genomen in Ibiza, waar zij veel verblijft, met als kop "Fatty Brard". Een uiterst oncharmante foto en dan denk ik, waarom? Waarom iemand moedwillig zo afbeelden, zo'n pijn doen, zo onnodig kwetsen, als je weet dat die vrouw al jaren tobt met haar gewicht? Nee, dat noem ik vuilspuiterij en riooljournalistiek van de hoogste orde.

De hoofdredactrice verdient een draai om haar oren en moet even net als vroeger met een ezelsmuts op in de hoek worden gezet! Want als je dit goedkeurt voor je blad en ook nog eens de kop erbij verzint, dan moet je in en in slecht in elkaar zitten als mens.

Ook Connie Breukhoven moet er aan geloven de afgelopen weken, haar verleden schijnt nu ineens weer interessant te zijn en duiken haar ex-mannen op om 'een boekje open' te doen over haar. Waar zijn we nu mee bezig? Al zou ze de hoer hebben gespeeld in Den Haag, hebben haar geadopteerde kinderen er een brood minder om gegeten? Heeft deze vrouw niet genoeg afgunst van iedereen, omdat ze al jaren gelukkig getrouwd is met Hans Breukhoven?

Het is leedvermaak, smaad, laster en onnodig grievend voor de persoon in kwestie. Ik zeg Connie, meid, naar de rechter en laat zien dat het komkommertijd is door een hele grote, heel diep ergens te steken bij Evert S., waar de zon niet schijnt!

Terug omhoog

Column 11: Wie is de Mol?

Het nieuwe tv-seizoen staat voor de deur en overal om me heen word er al weer druk gespeculeerd over hoe en wat we gaan doen met Over De Vloer? Ben je nu wel of niet bij Talpa? En op de een of andere manier ben ik nog nooit zo rustig geweest als nu... Ook afgelopen week heb ik mijn eerste invalweek gedraaid op Radio 538 voor Edwin Evers. Opvallend veel mensen die mij zeiden: "Je klinkt zo anders, eigenlijk heel prettig en niet meer zo schreeuwerig als bij Noordzee..." Wat moet ik daar nu eens op antwoorden, dacht ik? Ik weet dat ik me als een vis in het water voel voor die microfoon. Maar: Ik heb geen wedstrijddrang meer in mij.

Edwin Evers is de koning van de radio en ik mag even op die geweldige troon van hem zitten en op mijn eigen manier het programma leiden. Radio is gewoon mijn ding. Het mislukken van Noordzee is mij dan ook aan het hart gegaan. Waar het mis is gegaan? In mijn optiek hadden we die aftandse oubollige naam moeten lozen. Saillant detail is dat ik voorstelde om de zender Slam FM te gaan noemen voordat het huidige station wat zo heette ook maar een housebeat had uitgezonden!

Ook de komst van Robert Jensen naar Noordzee was een grote afgang. Mijn luisteraars hielden niet van hem en andersom al helemaal niet. Q-music scoort nu met de koers die Noordzee eigenlijk had moeten varen. Om nog maar te zwijgen over die vreselijke reclamecampagne waarin ik werd afgebeeld als nicht-matroos achter een groot roer en Jensen in zijn piratenpak als een captain Jack Sparrow met zwaar overgewicht en hamsterwangen.

Het is altijd makkelijk achteraf te oordelen, maar ik kan met mijn hand op mijn hart verklaren en overleggen dat ik genoemde feiten heb proberen te stoppen met nul op rekest. Wat ook niet echt mee helpt is de negatieve houding van het gros van het Nederlands publiek tegenover John de Mol . Ik heb gelachen, gejankt en geschreeuwd met en op hem.

Met het wederom starten van een nieuw station zou de waardering terug moeten komen en zou men eens niet moeten afgeven op zijn geld of status (Als ik zoveel geld had werkte ik nooit meer en zat ik elke dag met een groep Italiaanse modellen in mijn privé-jet op een tropisch eiland!!). Alleen al voor de economie is het van groot belang om mensen als John de Mol te koesteren. Dit zeg ik als vriend maar vooral als mens en Nederlander.

Ik ben nu vrij om te doen wat ik wil en heb aan niemand verplichtingen en misschien heeft dat me wel zo rustig gemaakt. Ik ben met geweldige projecten bezig waar ik net zo hard voor wil werken als John de Mol, want alleen dan is succes gegarandeerd. Ze kunnen nog zoveel vuiligheid over je vertellen, maar ik weet dat als je je hart en motieven op de goede plaats hebt, dan komt uiteindelijk het succes je toe.

En om iedereen aan te sporen die ook maar iets van ambitie heeft in welk vak dan ook, wil ik zeggen: geloof in jezelf is het allerbelangrijkste gemeengoed ook al zullen velen op je weg dat proberen stuk te maken of om proberen te buigen. Zonder vergelijking te trekken, maar John begon als assistent bij Noordzee en ik op de Albert Cuijp markt. Ben je wakker??

Terug omhoog

Column 10: Vuurwerk!

Mijn vakantie zit er voorlopig op en ik moet weer aan het werk. Mijn 'staatsbezoeken' begonnen op het Griekse eiland Mykonos. Wat een topeiland is dat zeg! Zoveel gezelligheid kan een mens toch niet aan? Stond het ooit bekend als een gay-eiland, inmiddels komen er jaarlijks 3.000.000 toeristen, waarvan 100.000 gay, op een eiland van nog geen 50 kilometer breed. Nee, Ibiza is helemaal uit, met zijn viezige types en dito stranden, discotheken uit de jaren tachtig en entreeprijzen uit het jaar 2025 (100 euro per persoon!).

Mykonos it is! Daarna ben ik afgereisd naar het mondaine Cannes, om het Franse veertiende julifeest mee te vieren. Vanaf het enorme dakterras (650 m²!) van een goede vriendin hadden we een spectaculair uitzicht op het immense vuurwerk. Bij het aanschouwen van dat Franse spektakel, kwamen de herinneringen boven aan het vuurwerk tijdens de Olympische Spelen van Sydney in 2000. Mijn dronken stapavonden met Inge de Bruijn en Pieter van den Hoogenband (beide helden behangen met goud), de machtige optredens in het Holland Heineken House, samen aan het bier met kroonprins Alex en met knuffelbeer-judoka Dennis van der Geest dansend in een foute nichtentent, beiden met ontbloot bovenlijf... En niet te vergeten de Spaanse turner die ik nog een paar rekoefeningen heb geleerd!

Ach, ik dwaal af... Na een paar wilde feesten midden op de dag in het decadente St-Tropez, reisde ik naar de Zuid-Spaanse badplaats Marbella, waar ik een verjaardag bijwoonde van een goede vriend. Vreselijk toeristisch en overladen met Nederlanders. Het leek af en toe wel of ik in de Kalverstraat liep! Ik snap die BN'ers niet die daar gaan zitten. Als je op vakantie bent, wil je toch juist ver weg zijn van alle herkenning en hysterie? Al met al was het toch een geslaagd feestje en heerlijk om te weten dat er plekken zijn waar je nooit meer naar terug hoeft! Na één dag thuis te zijn geweest naar Istanboel vertrokken. Ik was nog nooit eerder in Turkije geweest en was blij verrast. Wat een hippe mensen en wat een prachtige ambiance daar aan de Bosporus!

Ik was samen met mijn broer en styliste om stoffen uit te zoeken voor mijn eigen kledinglijn, die eind oktober gepresenteerd wordt. Geweldig wordt het! Voor de rest bestond mijn vakantie uit vlinders in mijn buik, roze wolken en dito champagne, bloemen, lieve sms'jes en nog veel meer vuurwerk! Wat zou dat betekenen? Ik heb er in ieder geval van genoten. Het enige jammere is dat ik wederom het halen van mijn vliegbrevet heb moeten uitstellen. Ik ben ook met zo veel dingen bezig. Maar vliegen is een hobby en komt wel weer. De vleugels heb ik nu toch al!

Terug omhoog

Column 9: Goed doel punt!

Een week vol met van alles voordat ik dan eindelijk echt vakantie kan nemen. Maandag was een emotionele avond in Carré, daar trad ik op voor de Ingeborg Douwes stichting. Een stichting die zich inzet voor de psychosociale zorg na het constateren van kanker. Ik deed dat dus met volle overtuiging en zo ook mijn lieve collega René Froger en nog vele andere gasten.

Zoals Pia Douwes, die mij altijd doet denken met haar lach aan 'Hetty de Heks'... Maar zingen kan ze, ook al is haar snerpende stemgeluid af en toe een imitatie van nagels op een schoolbord! Je hebt geen idee voor hoeveel goede doelen ik wel niet word gevraagd. Er is voor alles wel een stichting, van stichting plasmat tot stichting cavia en ga zo maar door. Ergens moet je een grens trekken en zo is er een aantal doelen waar ik me graag voor inzet.

Zo ben ik ambassadeur voor de CliniClowns en voor het Nelson Mandela kinderfonds afdeling Nederland. Ook het aids-fonds kan altijd op mijn steun rekenen. Maar soms ligt het gewoon ook aan je beschikbaarheid en of er überhaupt tijd voor is om die dingen te doen. Als je alles zou doen, dan zou je elke dag van het jaar wel ergens gratis optreden voor welke instantie dan ook!

Gerard liet de avond in Carré aan zich voorbijgaan, want hij was zelf ziek. Dat was jammer, maar gelukkig vonden we in Jeroen van de Boom zijn perfecte imitator. Het is gewoon eng om die jongen Gerard te horen nadoen! Al met al werd het een hilarische avond, de veilingmeester had te diep in het glaasje gekeken en alles ging mis, wat voor mij natuurlijk als presentator van het geheel een schot voor open doel was. De opbrengst loog er niet om, meer dan 400.000 euro! Toch viel dat enigszins een beetje tegen, er zat namelijk veel zogenaamd 'oud geld' in de zaal.

Ik weet nu waarom het oud geld heet, en dat is omdat ze het niet uitgeven! De voorwerpen die dan ook werden gekocht werden bijna allemaal door de nouveau riche gekocht, die houden er gewoon van om 15.000 euro voor een Oranjeshirt neer te tellen vol met de handtekeningen van de spelers. Het belangrijkste werd gehaald en dat is om zo veel mogelijk geld op te halen voor de stichting.

Dinsdag gaven Geer en ik weer commentaar op de dodelijk saaie wedstrijd Nederland-Argentinië en sloten daarmee de serie van drie af. De opdrachtgever was blij met het resultaat en wij kunnen weer een extra vleugel aan ons huis laten bouwen.

Donderdag was ik uitgenodigd om naar Robbie Williams te gaan, vanaf de koninklijke loge een magnifiek uitzicht op het indrukwekkende podium. Geer en René waren er ook en meteen vlogen de ideeën voor toppers 2007 over tafel. Ik vond zelf dat Robbie er zich makkelijk van afmaakte, vergeleken met zijn show van drie jaar eerder was dit een stuk minder goed. Wel indrukwekkend was het voorprogramma Basement Jaxx, in een woord geweldig. Twee dikke, gekleurde mevrouwen met heerlijke stemmen op opzwepende beats. Volgens mij hadden ze de kledingkast van Ronald Kolk geroofd, want in elke felle kleur van de regenboog kwamen de dames op. En allemaal in maatje 34-36 terwijl ze zelf 52-54 hadden, waardoor de mensen vooraan regelmatig een enorme borst in het gezicht kregen geduwd. Een feest, dat was het.

De ArenA is akoestisch gezien een poptempel geworden, het geluid was geweldig en stiekem was ik best trots op onze prestatie een maand eerder.Vrijdag een feestje gevierd met wat vrienden en ik denk dat mijn vrijgezellenbestaan afgelopen is. Maar voordat ik weer alles ga roepen en zeggen, ga ik er eerst eens van genieten. Het wordt een lange, mooie, hete zomer en misschien wel het jaar dat ik nooit meer zal vergeten!

Terug omhoog

Column 8: Voetballer in bed

Je kunt er bijna niet omheen, overal waar je komt luidt de klok Oranje en ben je noodgedwongen onderdeel van een gekte die zich heeft meester gemaakt van een heel land. Niet dat ik het erg vind, maar ik kan me zo voorstellen als je er niet van houdt dat het een straf moet zijn dat WK.

Ik geniet er wel van en met volle teugen, van de week met een helikopter ingevlogen naar het Feyenoord-stadion waar ik een optreden moest verzorgen voor duizenden uitzinnige Oranjefans. Ik denk dat we na de Brazilianen het meest aansprekende supporterslegioen hebben van allemaal.

Met Gerard verzorg ik het commentaar voor de wedstrijden en dat is gieren geblazen. Gerard heeft echt geen verstand van voetbal en ik ben met voetbal groot gebracht door mijn vader en mijn broers.

Wat moet het een teleurstelling zijn geweest voor mijn vader dat ik vroeger jeugdscheidsrechter was en eigenlijk naar elke leuke jongen op het veld floot, maar dan met de verkeerde redenen. Maar ik heb daardoor wel alle regels geleerd en ik fluit nog steeds naar de jongens! Zou die ouwe van mij nog ergens stiekem mee kijken en genieten van alles wat ik mee maak? Ik hoop het maar.

Toch is die hele voetbalwereld wel een macho gedoe. Je kunt mij toch niet wijs maken dat er niet één nicht tussen loopt? Zo veel kerels bij elkaar, dat moet haast wel en is ook een feit. Maar er mag in de voetballerij niet over worden gesproken want het is not done als je als voetballer gay bent... Het zou toch leuk zijn als er een op zou staan, het liefst een sterspeler.

Het zijn trouwens toch al halve wijven die zgn. macho voetballers. Kijk eens naar David Beckham, honderd verschillende kapsels, roze gelakte nagels en hij zit meer bij de pedicure dan Victoria.

Ook het Italiaanse elftal mag zich verheugen in populariteit bij het gay legioen, en zo gedragen ze zich ook. Haarnetjes, bandjes, nette outfit van D& G helemaal in de juiste snit. Het is af en toe net een modeshow i.p.v. een voetbalwedstrijd!

Het gekke is dat er bij de scheidsrechters wel een flink aantal homo's zijn. Of het nu te maken heeft met die fluit in hun mond of de overmacht die ze hebben op een groep kerels, ik weet het niet, maar ik heb ook altijd scheidsrechter willen zijn.

Wie herinnert zich niet die uiterst charmante Ignace van Swieten met zijn veel te strakke broekjes? Mooie man trouwens en een goede scheids! Maar je hebt ook hele enge zoals John Blankenstein, die zich opwerpt als homomoeder voor alle homo's in het betaalde voetbal. Scheidsrechter is een homoberoep punt uit, net als goochelaar, kapper en steward(ess).

In ieder geval wordt het tijd voor een voetballer die er faliekant voor uitkomt dat hij goed is in de mandekking en dat zijn ogen tijdens het douchen niet alleen op de muur gericht zijn. Maar wie durft? Ze hebben allemaal een vriendin, die krijgen ze volgens mij opgelegd van de club. Zijn allemaal op hun 21e al vader en moeten voldoen aan het stereotype beeld wat hun club graag wil uitstralen.

Ooit werd er gesuggereerd dat ik iets zou hebben met Marc Overmars? Klinkklare onzin. Ik kan je wel vertellen dat ik met andere voetballers het bed heb gedeeld, maar die namen geef ik niet prijs. En geloof me dat het een feest was met die mannen. Een thuiswedstrijd dat was het voor me en ik denk er nog wel eens aan terug met warme gevoelens.

Als er een voor uit had willen komen, was ik nu, naast Estelle, een van de bekendste voetbalvrouwen geweest! Dus bekijk ik het WK met andere ogen sinds een paar jaar, want ze zijn er hoor, geloof mij maar!

Terug omhoog

Column 7: Mis!

Na het overweldigende succes van de ArenA moest ik even een paar dagen tot mezelf komen. En waar kun je dat beter doen dan ergens op een strand in de zon? Heel Nederland was toe aan vakantie en dus geen vlucht te krijgen naar welk eiland dan ook. Alleen Athene was nog een optie, en dan in een kuuroord aan zee.

Na de Olympische Spelen 2004, de overwinning van Griekenland op het EK voetbal, de zege op het songfestival vorig jaar, en omdat ze volgens mij de herenliefde hebben uitgevonden en ik er nog nooit was geweest, dacht ik: niets mis mee! Dus ik met beste vriendin uit Zuid-Afrika opgetogen naar Athene. Een prachtige en gezellige stad, wel smerig en opgebroken trottoirs, maar door die Grieken vergeet je dat. Wat een volk is dat, zo trots op hun land en alles wat daarmee te maken heeft. Bij het uitgaan wordt dat heel duidelijk. Overal waar je komt, wordt gedanst op Griekse muziek, al dan niet voorzien van een housebeat. Waarom hebben wij dat niet in Nederland? Waarom zijn wij niet trots op onze muziekcultuur? Van overheidswege is het verplicht om in Griekenland 70% eigen muziek te draaien! Dat moeten wij ook! Ik wil ook uitgaan in Nederland en dansen op Jan Smit met een lekkere beat eronder!

Wij zijn alleen trots op Nederland als het WK nadert. Dan kunnen we wel een front vormen, waarom niet net als die Grieken altijd? Misschien zijn we alles een beetje vergeten en verlangen we stiekem terug naar de tijd dat wij bekendstonden als het land van kaas, molens en tulpen, i.p.v. drugs, hoeren en criminaliteit? Misschien moet eens flink de bezem erdoor en moeten wij ervoor zorgen, hoe multicultureel we ook zijn, dat onze eigen cultuur op de eerste plaats komt. Het echte Oranjegevoel vasthouden, ook na het WK. Met trots heel hard ons volkslied zingen! Laat zien dat je Nederlander bent, elke week uit je dak gaan op Nederlandse muziek! Want die kwaliteit is er, maar word domweg niet gebruikt!

Waar ik wel van ging glunderen was de mis(s)verkiezing. Super dat die meiden daar gingen staan (of liggen en zitten in dit geval) en lieten zien dat gehandicapten niet zielig willen worden gevonden. Lucille Werner, over wie ik ooit de grap maakte dat haar boek wel goed liep en daarmee de toorn van Albert Verlinde over mij afriep terwijl zij zoiets had van 'ach ik maak zelf ook grappen', deed de presentatie vlekkeloos en was als een soort mama voor die meiden! Volgend jaar wel een leukere titel verzinnen, bijvoorbeeld 'Mis een ledemaat verkiezing' of 'Mis staat niet', ik verheug me nu al! Vraag me alleen af waar het ophoudt? Straks ook een verkiezing voor mensen met het Down-syndroom? Met als hoofdprijs een reis down under met als titelsong Down by the riverside? In ieder geval genoeg om trots op te zijn als Nederlander de komende weken tijdens het WK, hou dat gevoel vast! Ik stop voordat ik mijn vliegtuig mis...

Terug omhoog

Column 6: ArenA

Als drie ervaren ridders betraden we dit weekeinde voor de tweede keer de Amsterdam ArenA voor een vervolg op het megasucces van vorig jaar, Toppers in Concert! Je denkt dat je dan wel wat gewend bent, maar toch was het wederom een ongelooflijk spektakel. Het is bizar om zo veel mensen bij elkaar te zien en jouw hits en die van anderen luidkeels mee te horen zingen.

De ArenA was een vriendentempel geworden, een soort droomsamenleving waar men elkaar het licht in de ogen gunt, een arm om elkaar heen slaat en zelfs toereikt alsof ze allemaal vrienden waren. Zelfs Rita Verdonk, gekomen met man en dochter, zong uit volle borst de hits mee. Iedereen was er maar voor één ding en dat was de gezelligheid.

De oe's en de aa's hoorde je rondzingen bij binnenkomst van René hangend onder een luchtballon. Collega-diva Gerard arriveerde in stijl op de rug van een olifant en ik maakte mijn entree in een tien meter lange blauwe (nep)bontjas met vier koningspoedels in dezelfde kleur mee gespoten.

De ode aan Willy Alberti lieten de tranen stromen bij Ria en Willeke vanaf de koninklijke loge. Ik ben er trots op dat ik samen met die jongens zo veel mensen een onvergetelijke avond heb bezorgd, overladen met bloemen, kaarten en complimenten van alles en iedereen. Voor drie dagen voel je je even de artiest en die ster die anders zo ver van je bed staat als je bij de Appie Heijn weer netjes je boodschapjes staat de doen en alles op de loopband zet.

Dat contrast maakt dit vak ook zo leuk. 's Avonds de sterren van de hemel zingen en 's morgens je gewone dingen doen. Ik zeg gewoon, omdat het uitoefenen van ons vak niet normaal is. Er moet ergens een steekje los zitten als je voor zo veel mensen durft op te treden in dat soort outfits! Gerard kwam als een Pino van Sesamstraat tevoorschijn met een Braziliaanse verentooi op zijn rug, René kwam verkleed als Napoleon de bühne op en ik als Julius Caesar, compleet met minirok en lauwertak op mijn hoofd, de ArenA binnengewandeld. Normaalgesproken word je dan echt gedwongen opgenomen als je zo over straat gaat, maar bij ons begint iedereen te juichen en te klappen!

Maar nu is de rust wedergekeerd en kijk ik terug op een heel groot succes. Een succes waarvan ik even dacht dat ik dat, door mijn algehele lichamelijke malaise begin dit jaar, niet eens zou halen. Maar ik heb het gedaan! Ondanks de zware medicijnen die ik slik, stond ik te stralen en voelde me beter dan ooit. De energie die van het publiek af kwam, absorbeerde ik als een spons!

Ik kan honderduit praten over de show, maar dan moet je de dvd maar gaan zien of straks de tv-uitzending, want het verliest aan kracht als ik zou vertellen wat er allemaal is gebeurd. Het waren onwijs leuke maanden met mijn vrienden René en Geer, maar nu is het tijd om lekker voor mezelf te kiezen. Even weg uit de spotlights, even geen real life camera's om me heen, maar terug naar het echte leven.

Ik ben blij en heb een traan gelaten omdat mijn moeder er zaterdagavond bij was. Niemand heeft het gezien of gemerkt, maar ik heb het hele concert voor haar gezongen. Ik weet niet of ik er volgend jaar weer bij ben met De Toppers, want wat moet ik dan aantrekken en welke liedjes moet ik zingen? Ik heb geen flauw idee. We zien het wel... En mocht het zo zijn dat ik er weer sta, dan hoop ik je dat gevoel te kunnen geven waarmee dit weekeinde 170.000 mensen naar huis zijn gegaan.

Terug omhoog

Column 5: Oud en nieuw!

Versleten en afgedankt waren ze, de grote sterren van toen: Tineke de Nooij, Viola Holt, Hans van der Togt en Catherine Keyl. En die laatste in het rijtje heeft het toch weer even voor elkaar gekregen dat er gemiddeld ruim 750.000 mensen elke middag zitten te genieten van een uurtje ongecompliceerde televisie waar klaarblijkelijk zo'n behoefte aan is.

Deze 'grande dame' van de middagtelevisie mag ook wel onze eigen Oprah worden genoemd. En dat terwijl er toch écht geen plek meer leek voor onze Catherine op tv. Op een schandelijke wijze werd zij een aantal jaren geleden afgeserveerd ondanks geweldige kijkcijfers van haar middagprogramma 'Catherine'.

Wat een revanche neem je dan en ook nog eens voor een omroep, die nagelnieuw is en compleet in de kinderschoenen staat: Omroep Max!

En de cijfers wijzen uit dat niet alleen de rolatorgebruikers naar haar show kijken. Betekent dit dan dat we de poorten en onze harten hebben geopend voor onze coryfeeën van toen? Je zou het haast gaan denken, maar heeft good old Viola niet onlangs al haar credits verspeeld door deel te nemen aan Bobo's in the Bush en het wanstaltig slechte Hotel Big Brother ? Jammer, want ook Viola heb ik hoog zitten, maar die heeft haar terugkeer zelf onmogelijk gemaakt.

Mijn vriendin en showbizzmoeder Tineke wil niet meer en geniet acht maanden per jaar van haar welverdiende rust in Zuid-Afrika (waar kan ik tekenen?).

Maar daar kwam van de week het bericht 'Hans van der Togt wil terug op tv'! Geweldig vond ik dat. Terug met dat Rad van Fortuin! Een van de leukste gameshows die er is, is in Amerika al ruim 25 jaar een hit en hier alweer te lang van de buis.

Hans is leuk en aandoenlijk. Wat een ellende heeft die man meegemaakt, zeg. Vriend verloren en eenzaam geweest op zijn woonboot en alleen contact met zijn twee teckels, die bij goed natellen ook elk moment het loodje kunnen leggen.

Nee, ik vind dat Hans de joker verdient én de bonus! Kom maar op met die reallife soap rondom Hans en zijn rentree op de Nederlandse tv. Waarom niet bij Max? De doelgroep voor die spelletjes is toch de wat oudere en daar is Max toch voor? En Hans heeft een nieuwe 'max. houdbaarheidsdatum'! Ik denk dat je zoveel mensen blij maakt met dit programma!

Eerlijkheid gebiedt me ook te zeggen dat niet elke terugkeer van 'oude' tv-sterren op prijs wordt gesteld. Zo is de rentree van HH of Hennie Huisman echt mislukt. Laten we HH in godsnaam een groot afscheidsgala geven, want dat verdient die man met al zijn prachtige emo-tv die hij ons heeft gegeven, maar dan zijn we van dat gejank en gezeur af!

HH is een groot tv-maker, hou me ten goede, ik heb nog niet 1% bereikt wat deze man heeft laten zien, maar het is mooi geweest. Ga lekker genieten van het leven, reis de wereld rond op een hobbelpaard, maar houd de eer aan jezelf!

En na dit grote afscheidsgala van HH doen we er, als hij 65 is, een voor Ivo Niehe. Daarna komt er een voor Ron Brandsteder en dan een heel groot gala voor André van Duin!

Wat een droomprogrammering zou dat zijn voor welke omroep ook! Dan nemen we in stijl afscheid, kunnen we ze af en toe nog eens op laten draven als we ze smeken (en ze zichzelf dus niet hoeven aan te bieden). Alle eer dus aan deze grote tv-namen welke ik zo bewonder en waar ik zoveel van heb geleerd.

Misschien een gouden tip aan Catherine: nog één seizoen Max en dan op het hoogtepunt zeggen: "Jongens, het was leuk ik stop ermee", wat neem je dán een waardig afscheid.

Het zou de grootste scheiding zijn van Nederland: Catherine verlaat Max... wat een drama! Moet er nog even niet aan denken! We vieren oud en nieuw gewoon heel vroeg dit jaar op tv!!

Terug omhoog

Column 4: Mama

Gisteren het door commercie overladen moederdag 'gevierd'. Een gezellig samenzijn bij mijn moeder in de tuin. Een weerzien met mijn broers en zusters, met wie ik sinds januari een intens contact heb opgebouwd na jarenlang mijn familiegevoelens te hebben verdrongen.

Oftewel, het ouderwetse kippenhok van de Heuckerothjes was weer gevuld met 8 indringende persoonlijkheden, met als spil die lieve moeder van me die zo gelukkig is dat we allemaal weer in goede harmonie met elkaar omgaan. Het is ook niet makkelijk om 8 (!) kinderen herenigd te houden, je krijgt je eigen leven, zoekt je eigen vrienden en ontwikkelt je eigen karakter. Een bont gezelschap dus, met humor hoog in het vaandel. Dus alle Albert Cuijpmarkt-, Dapperstraatmarkt- en Mosveldmarkthumor komt voorbij zeilen en dan merk je dat je eigenlijk nog steeds hetzelfde bent gebleven; ik ben uit Amsterdam-Noord weggegaan, maar het is nooit uit mij gegaan, en daar ben ik best trots op.

Mama gaat niet goed, het is sinds januari al eigenlijk helemaal niet goed zelfs en elke keer bekruipt het gevoel van afscheid nemen je als een ongemakkelijk naar gevoel. Gisteren straalde ze weer even na de zevende longontsteking en weet ik niet hoeveel antibioticakuren. Ik zag de pret in haar ogen en realiseerde me dat dit wel eens de laatste moederdag kon zijn.... Natuurlijk wordt mijn moeder 100 zoals wij over alle moeders denken, maar toch....

Mijn moeder vindt moederdag maar niks, altijd vertelt ze; 'het is elke dag moederdag' en daar stonden wij als kinderen dan ook achter. Dit keer wilde ze per se dat iedereen zou komen en dat vind ik dan weer raar. Zou ze aanvoelen dat het afscheid nadert? Bij het schrijven hiervan springen de tranen in mijn ogen, want gedag zeggen tegen eigenlijk de liefste in mijn leven, de meest respectvolle persoon die ik ken, dat zal genadeloos hard zijn. Dus ga ik nu schrijven dat het niet gebeurt en dat het nog een hele tijd zal duren voordat....

Nee, mama ik kan je nu nog niet missen. Je hebt mijn droomman nog niet ontmoet die mij gelukkig maakt, ik ook niet trouwens en ik wil ook niet dat je weggaat zonder dat je weet dat het goed met mij gaat en dat ik veilig ben wanneer je er niet meer bent.

De ArenA staat voor de deur en daar zal ik moeten stralen in de wetenschap dat jij vanaf de koninklijke loge naar me staart en trots zal zijn op je kind zoals je dat op allemaal bent. Maar mama is moe en dat zie ik, hoe sterk kan je zijn als mens als je 9 kinderen baart, longkanker en drie hartinfarcten overleefd? Dat moet een supermens zijn, en dat is ze! Dus geeft ze de strijd nog niet op, en zat ze eergisteren weer bij de kapper om er toch weer goed uit te zien voor alle kids die kwamen. IJdel tot het laatste moment, ze zal zich niet gewonnen geven want haar vechtersmentaliteit hebben wij allemaal meegekregen en ik weet hoe sterk die kan zijn. Als ze de strijd zal verliezen zal dat er een zijn van het gevecht van het lichaam wat haar in de steek laat, want mentaal krijg je haar er niet onder.

Allemaal gaven we energie gisteren aan onze moeder die wij zo nodig hebben. Wie moet ik verdomme dan bellen na elk tv-optreden? Wie moet er dan nog kritisch zijn over mij en mij terechtwijzen? Nee mam, je bekijkt het maar. Je blijft verdorie gewoon bij ons en ik sluit wel een deal met een of andere toverdokter en koop een verpleegster met ziekenhuisvleugel en ruil mijn carrière in voor jou mama. Het was een moederdag om nooit te vergeten, net als jij...

Terug omhoog

Column 3: Loos alarm

Vrouwen houd je mannen binnen en lesbo's doe het deksel goed dicht! Geloof het of niet, maar het Loos alarm is weer afgegaan! Rebecca Loos, u weet wel, dat meisje dat bekend werd (heel chic) omdat ze het nodig vond de wereld op de hoogte te stellen van haar vermeende affaire met voetbalkanjer David B. Wat moet je als ouders trots zijn op zo'n kind, geweldig als je zoiets naar voren brengt en daardoor bekendheid over de hele wereld verwerft. Alle ogen gericht op deze 'dame' voor een aantal maanden, een huwelijk is ontwricht en David B. ontkent nog steeds bij hoog en bij laag met haar het hotelbed te hebben gedeeld.

Daarna liet Rebecca heel subtiel op een persconferentie weten dat ze de vrouwenliefde niet schuwt en een bekende Engelse presentatrice was haar volgende 'vrij'brief voor een stap in haar glansrijke carrière als wereldster. Toegegeven, ze ziet er goed uit, is een knappe verschijning, maar wat voor inhoud c.q. karakter moet je hebben als je jezelf zo te grabbel gooit? En welke weldenkende tv-maker wil nu zijn vingers branden aan dit schepsel, die na een paar keer Shownieuws presenteren overduidelijk liet zien dat ze gewoon niets kan?

Nu zal ze een poging wagen om samen met John de Wolf (ook al zo'n tv-talent) een voetbalprogramma rond het WK te presenteren. John is een goede gozer en publiekslieveling door zijn houterige performance in Dancing with the Stars. En hij heeft enorme credits bij menig voetballiefhebber. Wie herinnert zich John niet als die machtige verdediger van het Nederlandse elftal, een kleerkast waar geen bal voorbij kwam. Een prachtige carrière achter zich en ineens weer een nieuwe omdat hij waarschijnlijk zo gewoon is gebleven! Geweldig! Maar nu moet deze leuke lomperd het doen met Rebecca, ik denk dat hij er na één uitzending al boven op ligt! O nee, want hij is vrijgezel! Dat is waarde-loos volgens Rebecca.

Samen gaan ze in een bus (ook al weer zo chic) heel Nederland af op zoek naar het Oranjegevoel. Nu is die Loos wel wat gewend, want daar is in principe de hele wereldpers al over heen geweest inclusief David B. als ik haar verhalen mag geloven? Maar samen met John een programma, daar krijg ik het nou koud van. Ik heb John een paar keer voorbij zien komen op RNN7, een lokale Rotterdamse zender, en dat was niet dat je zegt kom we bellen prinses Laurentien om hem ambassadeur te laten worden van de stichting Dyslexie! En nu in een een-tweetje met Loos! Buitenspel die vrouw, rode kaart! Dan liever John alleen! Dan kunnen we weer vallen voor zijn ontwapenende charme en speelse versprekingen met echt verstand van voetbal!

Nee, loos die Loos, geef haar een enkele reis naar Temptation Island met alleen maar ongetrouwde mannen (dus eigenlijk de hel) en laat ons met rust. Verstoor het komende WK niet met dit mormel, laat iedereen genieten van een heerlijke zomer vol met voetbal! En als Rebecca dan echt zonodig wat wil doen... in Duitsland is een tekort aan vrouwen van lichte zeden en daar zitten ze te springen om extra hulp. Met haar uiterlijk en wereldcup kan ze daar goud geld verdienen! Nee, Loos heeft een prachtige toekomst achter zich en wij moeten ervan af!

Ik wacht nu nog op het bericht dat het echt Loos alarm was...

Terug omhoog

Column 2: Houd je hazes!

'Rachel stopt lijkenpikkerij!' kopte een blad afgelopen week. Een zucht van verlichting ging door me heen, en ik denk door menig André Hazes-fan. Ik dacht dat er achter die zin in het bewuste artikel zou staan: 'want ze heeft haar zakken nu genoeg gevuld!'

Maar wat blijkt: de weduwe van wijlen Heineken-magnaat AH wil een stokje steken voor het feit dat artiesten munt slaan uit zijn muzikale legacy. Liedjes gemaakt met bloed zweet en tranen, en Rachel waakt erover dat niemand anders dan zij er geld aan verdient. Is het niet een eer dat artiesten een ode willen brengen aan iemand die dood is, zoals ook wij dat vorig jaar deden met De Toppers?

Dat was trouwens een eerbetoon waar ik eigenlijk niet achter stond. Mijn visie op AH was 180 graden gedraaid na een incident jaren geleden aan boord van een vliegtuig in Spanje. De volksheld, en ook mijn held, verkocht ten overstaan van vele anderen Rachel een slag voor haar hazes! Geshocked was ik, en dat komt niet vaak voor. Toch besloot ik mee te werken aan de aubade, omdat ik muzikaal wél enorm respect had voor deze 'koning van het levenslied'. Een status die weinigen is toebedeeld en mij al helemaal niet.

Maar nu heb ik een beetje mijn buik vol van onze trieste weduwe. Gingen er niet vorig jaar al allerlei verhalen over deze mevrouw, die veranderde van een liefhebbende echtgenote in een weduwe/zakenvrouw à la Cruella de Vil? Dat ze boos was op muzikanten die jarenlang met AH werkten omdat ze geld vroegen voor het optreden in de ArenA en voor hun medewerking aan de cd/dvd? Dat het publiek werd opgeroepen geld te geven voor een standbeeld terwijl er honderdduizenden dvd's van de uitvaart zijn verkocht? Had je dan als weduwe niet het gebaar moeten maken om juist die trouwe fans een beeld te geven als blijk van waardering voor de steun aan deze man? Ikzelf kan er geen 'peil' meer op trekken en die van AH is inmiddels afgevuurd.

Beste Rachel, ga door met je leven. Een rijk leven, dat je hebt verdiend omdat je waarschijnlijk veel hebt doorstaan met die man. Niemand die daaraan zal twijfelen en ik zeker niet. Wees trots op je kinderen en laat ze anoniem opgroeien. Houd de eer aan jezelf en aan AH, en stop met die zucht naar vooral financiële erkenning. Doe wat nuttigs, zoek een hobby en ga niet aan de drank. Laat je haar eens lekker knippen, neem je moeder mee uit winkelen en laat Nederland ook weer een beetje trots zijn op de vrouw van... Ik wil graag de eerste zijn! Zeg maar niets meer...

Terug omhoog

Column 1: Joop!

Heerlijk vind ik dat, lekker roddelen. En naar het schijnt, smult menig medemens er ook van. Een goede roddel is het halve werk. De bekende mug wordt snel een olifant om de roddel nog smeuïger te maken. Shownieuwsprogramma's schieten als paddestoelen de grond uit. Toegegeven, ik kijk er met veel plezier naar.

Heb ik dan helemaal geen kritiek? Nou, toch wel. Zo heeft fotograaf Joop van Tellingen een kansloos roddelrubriekje op RTL en vliegt hij sinds kort voor SBS in een helikopter boven mijn huis. Als een irritante strontvlieg. De man pretendeert op de hoogte te zijn van het Hollandse sterrenleven en vertelt te pas en te onpas dingen die feitelijk onjuist zijn.

Ik herinner mij nog goed dat deze adder mij altijd omhelsde op premières en in mijn oor fluisterde dat ik toch wel de aardigste was van allemaal. Tot er in een tv-gids een interview verscheen waarin hij mij, als artiest en als mens, tot de grond toe afbrandde. Natuurlijk, niet iedereen hoeft mij aardig te vinden. Maar huichelarij, daar heb ik een hekel aan. Ik heb hem daarna jaren genegeerd. Ook al bood hij op zijn knieën zijn excuses aan, ik had het helemaal met hem gehad. Ik wil deze man helemaal niet als 'vriend'! En dat terwijl zijn eveneens fotograferende zoon Dennis wél vreselijk aardig is.

Nu, jaren later, komt die wandelende zweetdoos opnieuw op de proppen met allerlei verhalen over Geer en mij. Over ons zogenaamde divagedrag, en dat we daarom moesten vertrekken bij Talpa. Bla bla bla... Eigenlijk zou ik mij er niet aan moeten storen. Maar kan iemand mij vertellen waarom deze man überhaupt nog op televisie is? Lopen er niet zat mensen rond die wel goed hun huiswerk doen en dromen van een baan bij de televisie?

In de fotografie is Van Tellingen domweg mislukt; een scherpe foto heeft hij al jaren niet meer gemaakt. Mijn advies aan hem: ga lekker bij de rondvaartboten in Amsterdam staan! Weg met die van Joop van Tellingen en wel heel snel... Of zal ik vertellen dat deze man altijd een intens vieze zweetlucht bij zich draagt? En dat je hem dus op een kilometer afstand ruikt? Niet aardig, maar wel de keiharde waarheid. Het is oorlog in showbizzland en ik ben benieuwd naar het volgende gerucht over mij!

Terug omhoog

Bron: De Telegraaf en Hyves
 
Wist je dat...

Gordon 23 kilo is afgevallen?

Gordon dit jaar met Toppers in Concert maarliefst zesmaal de ArenA vol heeft gekregen?

Gordon weer regelmatig optredens in het land geeft?

Gordon alweer meer dan 15 jaar in het vak zit?

Gordon een eigen wekelijkse column in een grote krant heeft gehad?

Gordon een tweede huis in Zuid-Afrika bezit?

Gordon druk bezig is met het halen van zijn vliegbrevet?

Gordon zijn eigen kleding-, schoenen- en sieradenlijn heeft?